زاویه نو – نشست گروه ارتقای سلامت با محوریت «آسیب‌های پساجنگ و امنیت غذایی» با حضور نمایندگان دستگاه‌های اجرایی، متخصصان حوزه تغذیه و مسئولان مرتبط برگزار شد؛ نشستی که در آن کارشناسان نسبت به پیامدهای اقتصادی و اجتماعی کاهش دسترسی خانوارها به غذای سالم هشدار دادند.

در این جلسه، کامران باقری لنکرانی رئیس گروه ارتقای سلامت فرهنگستان علوم پزشکی ایران با تأکید بر اینکه امنیت غذایی تنها یک موضوع مرتبط با سلامت نیست، آن را یکی از پایه‌های اصلی ثبات اجتماعی، امنیت ملی و افزایش تاب‌آوری جامعه در شرایط پساجنگ دانست.

وی با اشاره به کاهش مصرف برخی اقلام مغذی در کشور، بر لزوم بهره‌گیری از ظرفیت‌های حمایتی موجود و همچنین توانمندسازی خانوارها برای مدیریت بهتر منابع غذایی تأکید کرد.

در ادامه، لیلا آزادبخت عضو پیوسته فرهنگستان علوم پزشکی با هشدار درباره پدیده «ارزان‌خواری» اعلام کرد که فشارهای اقتصادی می‌تواند خانواده‌ها را به سمت مصرف غذاهای کم‌کیفیت و فاقد ارزش تغذیه‌ای مناسب سوق دهد؛ روندی که در بلندمدت افزایش سوءتغذیه و شیوع بیماری‌های غیرواگیر را به دنبال خواهد داشت.

نمایندگان وزارتخانه‌های جهاد کشاورزی، تعاون، کار و رفاه اجتماعی و بهداشت نیز در این نشست گزارشی از وضعیت امنیت غذایی، روند مصرف مواد غذایی، برنامه‌های حمایتی و اقدامات انجام‌شده برای حمایت از اقشار آسیب‌پذیر به‌ویژه کودکان و مادران ارائه کردند.

در این جلسه بر ضرورت تقویت تولید داخلی محصولات راهبردی، کاهش وابستگی به واردات اقلام حساس غذایی و توسعه زیرساخت‌های حمایتی از جمله کالابرگ الکترونیک تأکید شد.

جمع‌بندی مباحث مطرح‌شده نشان داد که در شرایط کنونی، کشور با کمبود گسترده مواد غذایی مواجه نیست، اما کاهش قدرت خرید خانوارها و دشواری دسترسی اقتصادی به غذای سالم، به مهم‌ترین چالش امنیت غذایی تبدیل شده است.

کارشناسان همچنین کودکان را آسیب‌پذیرترین گروه در برابر فقر غذایی دانستند و بر ضرورت سرمایه‌گذاری هدفمند در حوزه تغذیه کودکان به عنوان یک اولویت ملی تأکید کردند.

پایش مستمر هزینه سبد غذایی سالم، هدفمند کردن کالابرگ الکترونیک با تمرکز بر اقلام مغذی، تداوم طرح‌های حمایتی و ارتقای سواد تغذیه‌ای خانوارها از مهم‌ترین راهکارهای پیشنهادی در این نشست بود.

شرکت‌کنندگان در پایان تأکید کردند که امنیت غذایی، پیش‌شرط سلامت عمومی، عدالت اجتماعی و توسعه پایدار کشور است و تحقق آن بدون همکاری و هم‌افزایی همه دستگاه‌های مسئول امکان‌پذیر نخواهد بود.